Maar ik zit vanaf een uur of acht naar Radio 2 te luisteren (Circus Jeroen Bosch en Volgspot). En het zit zo lekker. Henk heeft intussen gekeken naar Oliver Sacks op TV2. En we zijn tot de ontdekking gekomen dat ik die ook wil zien, maar ik had er nu even geen zin in.

Nu zingt Paul de Leeuw het nummer "De Steen", uiteraard de tekst van Bram Vermeulen. De vroegere partner van Freek de Jonge, zomergast van vanavond en degene die Oliver Sacks koos.

Zo is de cirkel weer rond.

En dan kom je thuis en hoor je dat Jeroen is overleden. 27, dus vijftig jaar jonger dan mam.

Een huisgenoot en vriend van Ton. Die ene die altijd probeerde met zijn elektrische rolstoel precies over mijn tenen te rijden.

Dag Jeroen. Voorzichtig rijden daarboven.

Vorige week zondag is Cons moeder overleden. Con, Ton en ik waren erbij, samen met Peet, mijn schoonvader en haar vriendin E.

Het was goed. Ze kon nauwelijks meer reageren op wat we zeiden, hoewel ze alles nog wel verstond en begreep. Maar ze had dan intussen toch een pompje aangelegd gekregen en ze was zwaar verdoofd.

Er was een dienst voor de zieken, waarin we afscheid van elkaar konden nemen. Een mooie, intieme dienst. En daarna kwamen de injecties en het einde. Ze stierf heel rustig. En het was goed zoals het was.

Vrijdag was de crematie. Oorspronkelijk zou er een kerkdienst zijn, maar de pastor die zondag nog verzekerde dat hij de dienst zou doen, kon blijkbaar toch niet (zo hoorden we van de uitvaartmeneer). En de pastoraal werkster met wie ze de laatste tijd zo veel en intensief contact had, is met vakantie.

We besloten af te zien van een kerkdienst. En ik heb zelf de afscheidsceremonie gedaan in het crematorium.

de tekst

Read more »

is het zondag ochtend.

Net opgestaan. Mijn gelieven weg (en inmiddels in Hulst).
En het is ZO onwerkelijk: ze zijn daar omdat de moeder van Con de pijn en strijd zat is. Ze gaat vandaag heen. Daar heeft ze voor gekozen.(en terecht, in mijn ogen)
Mijn zwager, Ton, die (misschien) niet goed beseft dat hij zijn moeder weldra niet meer zal spreken/zien.
Con,mijn lief, die het wel beseft, maar er waarschijnlijk geen traan om zal laten. Niet dat hij het niet erg vindt. Maar omdat hij zulke tranen niet heeft. Acceptatie tot in het fatalisme??? Of acceptatie op een heel hoog niveau.
Mijn liefste lief, die er al dagen mee worstelt. En niet omdat ze het er niet mee eens is, maar wegens het absurde gevoel dat je naar zoiets onomkeerbaars aan het toeleven bent.
Ze vergeleek het wel eens met een ter dood veroordeelde. Uiteindelijk zijn we dat allemaal, ooit. Maar of je DAT moment zo kunt gaan uitkiezen??
Dan gaan mijn gedachten ook uit naar pa Peet. Die de hele lijdensweg zo van nabij moest meemaken. En er nauwelijks iets aan/mee kon doen.
En nu dan WEET dat hij straks geen vrouw, geen echtgenote meer heeft.
Hoe vreemd moet het hem voorkomen, als hij zich dat (nu) realiseert. Vast wel.
Con heeft zijn ADD en aanverwante zaken niet van vreemden. Dat heeft hij meegekregen toen hij onder constructie was. Ik vraag me af of die aanverwante zaken niet een zegen zijn voor dit soort momenten. Hoe zelden die ook mogen voorkomen.
Vandaar dat ik dan ook denk aan een (enigszins aangepaste) Engels gezegde: Blessed be Ignorance.

Intussen hebben wij een telefoontje gehad van de arts gisterenavond.
Mijn schoonmoeder is er zo slecht aan toe en heeft zoveel pijn, dat hij het niet verantwoord vindt om tot woensdag te wachten en de afspraak heeft verzet naar morgen.

we gaan morgenochtend vroeg. Acht uur hier vandaan. Henk blijft voorlopig even thuis. Dinsdag moet Con naar de pijnpoli in Delft, dan pikt hij ws Henk en Charlie op.

En dat is een buitengewoon rare gedachte. We weten al jaren dat ze ziek is. We weten al meer dan een jaar dat ze niet meer beter wordt. We weten al maanden dat ze dit jaar uit niet meer haalt. We weten al weken dat ze haar eigen moment zal kiezen om dood te gaan. En nu is het zover, nu heeft ze gekozen.

Waarom woensdag? Geen idee. Het is volgens mij een volstrekt willekeurige keuze, ingegeven vooral door het feit dat je ook voor dit soort dingen vantevoren een afspraak moet maken. De arts heeft een dag of drie nodig om een en ander voor te bereiden.

Het is niet makkelijk.
Gisterenavond had ik haar aan de telefoon en we hebben samen een beetje gehuild. Samen toch verdriet gehad om de jaren dat we zo slecht contact hadden, dat we elkaar zeer deden als we wel contact hadden. Maar we weten allebei dat we niet bewust elkaar pijn wilden doen, dat we er niet op uit waren elkaar te pesten.

"Nee chef, volgende week donderdag kan ik niet bij die vergadering zijn wegens een sterfgeval". Tja. Bizar.
Met collega's regelen hoe en wanneer je er denkt wel en wanneer niet te zijn.

Zondag ga ik met Ton op en neer. Misschien wil Ton daar dan al blijven, dat zien we wel. We hebben het hem gisteren verteld. Hij heeft er ook vrede mee, verwerkt het misschien wel makkelijker dan wij, want hij heeft haar het laatste jaar vaker gezien, vaker haar lijden gezien, gezien hoeveel moeite het haar kostte om vrolijk en 'rechtop' te blijven.

Dinsdag gaan we er met zijn allen heen. En daarna zien we wel.

Nee, natuurlijk niet die 27,5 miljoen gewonnen gisteren. Maar ik ben toch één van de 692.212.161 rijkste mensen ter wereld.

In een plaatje ziet dat er zo uit:

Als je klikt op het plaatje, kun je je eigen plekje uitrekenen.

Naar aanleiding van het ballonnetje van de Consumentenbond om bij fastfoodketens en snackbars het aantal calorieën te gaan vermelden, was er in Nieuwslijn van de Wereldomroep gisteren een interview met iemand van de Consumentenbond.

Volgens hem is er sprake van 'meer dan 50% overgewicht bij alle Nederlanders'.

Tsk... zo erg is het nog niet hoor.

De Colombiaanse kunstenaar Francisco Camacho voert campagne in Nederland om via een wetswijziging groepshuwelijken mogelijk te maken, huwelijken van meer dan twee personen. Met islamitische polygamie heeft het volgens hem niets te maken.

"Een vrij burger moet kunnen kiezen met hoeveel personen hij of zij het leven wil delen", verklaart de 30-jarige Camacho strijdbaar. Gekleed in een wit t-shirt met de tekst "Ja wij willen!", staat hij op straat handtekeningen te verzamelen voor een petitie die hij eind september aan de Tweede Kamer wil aanbieden.

De rest van het artikel staat hier.

Tekenen voor de petitie of meer weten over groepshuwelijken: http://www.groepshuwelijken.nl/

Ik heb gewaterpolood in mijn tienertijd. Bij DES. En bij Triton. En ik herinner me dat dat ook toen al geen sport voor sissies was. Maar dit heb ik in mijn tijd nooit meegemaakt.

Waterpolozusjes verdacht van poging tot doodslag

ANP

ALMELO - Twee zusjes uit het Twentse Borne die in een waterpolowedstrijd een tegenstandster lange tijd onder water hebben gehouden, worden door het Openbaar Ministerie (OM) verdacht van poging tot doodslag.

De zaak zou donderdag bij de rechtbank in Almelo worden behandeld, maar is aangehouden. Waarschijnlijk volgt de inhoudelijke behandeling in oktober.

Het voorval deed zich vorig jaar oktober voor in Neede in Gelderland, in een wedstrijd tussen de clubs NZC en WS Twente uit Borne. De zusjes R., 22 en 16 jaar, drukten een lid van de tegenpartij onder water nadat zij had gescoord. Ze hielden volgens de voorzitter van de zwemclub uit Neede het slachtoffer zo lang onder water dat teamleden eraan te pas moesten komen om haar te ontzetten.

Het slachtoffer heeft een posttraumatische stressstoornis opgelopen. Ze kon lange tijd niet werken en is nog steeds niet in staat om weer aan waterpolowedstrijden deel te nemen. De zusjes R. zijn onmiddellijk na het voorval door hun vereniging geroyeerd.

Aanvankelijk zou de rechtbank de zaak donderdag behandelen. De zaak van de minderjarige verdachte achter gesloten deuren, die van de oudste verdachte openbaar. De zaak ging donderdag niet door in verband met ziekte van de advocaat van de zusjes.

Het is elf uur, 25 graden en ik heb vandaag vakantie.

Geïnstalleerd op mijn balkon. Ramen dichtgeplakt met het zonnescherm, een grote lap gele katoen als zonnescherm aan de waslijn.

Ik luister nu heel toepasselijk naar "Brandend Zand". Ik heb een ovenblad met water gevuld hier op balkon gezet voor Charlie. Kan ie drinken en ik kan hem natgooien. Als ie te warm wordt. Of mezelf. Als ik te warm word. Heb de ramen dicht, luifel half naar beneden, gele lap aan de waslijn, katoenen froggieboxershort teruggepikt uit Henks la en mouwloze T. Nu alleen Charlie er nog van overtuigen dat er op mijn schoot geen plek is voor hem én de schootcomputer. Ik heb een kussentje naast me liggen voor hem. Maar dat werkt natuurlijk netzomin als het dekentje onder de bank binnen.

NRC.next geeft de top 10 van nieuwe Duitse woorden. Op nummer 1 staat Edelratje (voor hondjes als Charlie, maar meer nog Bobby van de buren) maar de allerleukste vind ik (om strikt persoonlijke redenen) nummer 10: kniebeschermers voor hangborsten.

Maar dan moeten die voetballers ook maar niet van die rare streken uithalen...

ADO Den Haag heeft besloten doelman Gino Coutinho niet te selecteren voor de komende wedstrijden. De club reageert daarmee op de aanhouding van Coutinho, op wiens erf in Ens (Noordoostpolder) een hennepplantage is aangetroffen.

De politie deed dinsdag na een tip een inval in Ens en trof een professionele kwekerij met ruim 4.500 planten aan. De 27-jarige keeper werd daarop, evenals een 28-jarige medeverdachte, aangehouden en in voorarrest genomen.

Coutinho keepte het afgelopen weekeinde nog tegen NAC. Hij is ADO's 3de doelman, maar door blessures van Robert Zwinkels en Boy Waterman kwam hij in actie.
(bron: NOS.nl)

In dit filmpje zie je dat het soms anders is. Gelukkig loopt het voor alle partijen redelijk goed af.

Sinds kort ben ik lid van het Newsweek forum. Aanleiding daartoe was een interview met een enigszins bekende actrice die jaren geleden een verbintenis was aangegaan met 2 partners. Iets langer dan wij met ons drieen.
Wat dan opvalt, mij althans,(op het forum dat dit interview ' behandelt') zijn de volgende dingen:
de ANGST bij de tegenstanders. Stel je nu eens voor dat poly wel werkt. Kan werken. Stel je nu eens voor dat ik (niet ik, maar de figuur met die angst)(in het verleden)die keuze niet had hoeven te maken tussen die twee kanjers van wie ik hield. Dat er een alternatief was!
Vervolgens, natuurlijk, het verwijzen naar de bijbel. Dat is wat ongelukkig, want juist in de bijbel (zeker het OT) was poly heeeeel gewoon. Weliswaar op ietwat andere grondslag (geen afstemming, geen overeenstemming met de huidige partner(s)), maar toch ...
Niettemin ... wat je dan veelal leest getuigt van een eeuwenlange hersenspoeling. En nee ... ik besef best dat poly niet voor iedereen is. Monogamie ook niet. Er zijn ook mensen die zich niet willen binden, er zijn ook mensen die er voor kiezen zich niet te binden (nonnen, monniken, kerkelijke figuren). Prima.
Het indoctrineren dat alleen 1 man en 1 vrouw een gezin mogen (kunnen) beginnen is, helaas, nog maar mondjesmaat aan gezag in aan het boeten.
Nogmaals helaas: hier (in Nederland) ook, trouwens.