Het is nu een jaar geleden dat mijn moeder, toch wel onverwachts, overleed.

Ik denk nog aan je, ma!!

Mijn gelieven zijn naar bed. Al een uur, of zo.
Moeten morgen vroeg op.
Koptelefoon op, en luisteren naar een heel fijne verzameling muziek.

Zonet een lied van Robert Long: Vanmorgen vloog ze nog.
Prachtig.

Natuurlijk is dit een uitgelezen moment om te peinzen. Dat ik hoe langer hoe meer geen dieren (zelfs insecten krijg ik een probleem mee)meer kan doden, of dat ook maar zien.
Toen ik nog jong was, hehe, vond ik jacht mooi. Vond ik schieten fantastisch. Nog wel, hoor. Kleiduiven. Kermis.
En dan zie je de beelden van geitenhouderijen, van varkens, van kippen, van koeien. Walgelijk. Omdat een enkele ouderling (letterlijk?) die toch al last had van diverse kwalen, het niet meer redde.
Maar ook, denk ik dan maar, omdat er lieden zijn die rommelen met het voer voor die beesten. Gewoon om een paar centen. (kunnen ze die er niet bij afschieten? Oh nee ... gaat met een spuitje. Ook goed.

Maar zoals alles bij mij: ik drijf het door. Enkele dagen per jaar heb ik de slakken dans (om die te ontwijken op hun nachtelijke tocht naar ???? ). Of heb je wat meer lieveheersbeestjes. (is het duidelijk dat ik op 6-hoog woon?).

Enfin ... daarnet nog een Celine Dion (Feliz Navidad): niet alle muziek is geweldig .....