Vanochtend twee paniekaanvallen kunnen 'wegwerken'.

We gingen naar de stad. Dat is in ons geval Den Haag Centrum. Lekker even bij de Bijenkorf hapje en sapje. We kunnen via twee routes, maar in de ene route zit een groot kruispunt (De Zevensprong) waar we de laatste paar keer een kwartier tot een half uur over deden om alleen dat kruispunt voorbij te komen.
De andere route voert langs het Parallelwegviaduct. Een oud bekend 'loopt vol' viaduct, dat twee jaar geleden helemaal verbreed en aangepast is. Erg mooi geworden. Maar vanochtend bleek dat het nog steeds onderloopt bij deze regen. Er stond ongeveer een halve meter water waar we doorheen moesten.
Dat is voor mij dan echt goed voor een 'bijna-paniek-aanval'.

Afijn, we rijden verder en parkeren in de tunnel onder de Grote Marktstraat. Zo'n tunnel waar veel te weinig opgangen met liften zijn, zodat je met een rolstoeler erg goed moet opletten waar je je auto neerzet. Zeker als je een beetje droog in de winkel van je keuze wilt komen.

Eenmaal bij de Bijenkorf met de lift naar boven. Daar stond bij de lift een groepje verkoopmedewerkers te praten met mensen van de veiligheidsdienst.
"U kunt beter weer naar beneden gaan nu het nog kan".
De lift loopt door tot in de kelder en daar zit ook de elektriciteit en daar stond het inmiddels ook blank. Het was dus niet zeker hoe lang de lift nog in werking zou zijn en zonder lift of roltrap mét Con en een rolstoel drie etages af is niet handig.

Bij de koffiecorner beneden deden verschillende apparaten het niet en er was ook geen sap. "Dan moet u even naar boven". Nou nee, laten we dat maar niet meer doen.

In de tunnel moet je dan eerst een heel eind heen rijden en dan weer een etage lager een heel eind terug. Intussen voelde ik het paniekgehalte weer langzaam stijgen. Ik ben geen tunnelliefhebber.

Maar we zijn de tunnel uitgekomen, via de andere route naar huis gereden, ik heb mezelf op een grote bos bloemen getracteerd en we zijn weer thuis.

Ik ga vandaag maar even nergens meer heen.

En ik ben best een beetje trots op mezelf dat ik deze paniekaanval eigenlijk heel goed heb doorstaan.

En ik ben blij dat we niet in Pakistan wonen. Daar zijn dan wel geen tunnels, maar daar is wel veel meer overlast. Storten dus. Op giro 555. Vandaag nog.

Christa

Boeiend om te lezen wat Heleen Mees over Mark Rutte schrijft in de NRC:
http://weblogs.nrc.nl/mees/2010/08/06/het-verraad-van-rutte/

Als ik nou niet een maar twee handjes medicijnen neem, of drie of vier
of misschien wel allemaal.
Zou ik dan een uurtje pijnvrij zijn? Of misschien wel twee?

Omdat ik met het zetten van mijn tattoo gezegd heb:

Ik ben getekend voor het leven
en
ik heb getekend voor het leven

durf ik het risico niet te nemen dat het niet goed gaat.
Dus doe ik het toch maar 1 handje en hoop dat ik toch in slaap val.